Welkom in Cora's levenstuin

Op 21 oktober 2022 bezocht ik, Cora Postema, de pluktuin in Stoutenburg. Opeens wist ik hoe ik verder wil met mijn leven, ik wilde weer 'tuinmeisje' zijn. De volgende dag ben ik begonnen het schapenweitje van zo'n 1800 m2 naast ons huis om te toveren tot een paradijsje; mijn levenstuin. Een plek voor ont-moeting.

Wat deze wending in mijn leven me brengt, deel ik graag. Zowel het plezier, de ervaringen en als het zover is ook de oogst. Elke week schrijf ik een blog en op de Facebookpagina en Instagram plaats ik ook foto's en verhaaltjes. 

Heb je zin om langs te komen, je bent van harte welkom. Wil je zeker zijn dat ik er ben dan is het handig van tevoren even contact op te nemen. 

Nu, in de nazomer, ben je in ieder geval op woensdag- en vrijdagmiddag van harte welkom. Tot ziens!

Wie, wat, waar

Samen met Wim woon ik aan het Weijland in Nieuwerbrug in een voormalige boerderij. Ons terrein is omzoomd door sloten. Aan de overkant van de weg loopt de Oude Rijn die door de eeuwen heen haar klei heeft afgezet op de oevers. We tuinieren dus op rivierklei. Voedzaam maar niet zo licht te bewerken. 

De basis

Toen we hier in 2007 kwamen wonen, liepen er een paar schaapjes op het weitje aan de linkerkant van het pad langs ons huis. Aan de sloot achter het weitje stond een tuinhuisje. We lieten de sloot verbreden tot een vijver en met de grond is het landje opgehoogd en is langs de weg een wal gemaakt waar we elzen op hebben gepoot. De schaapjes gingen weg, we kochten een zitmaaier en plantten een lindeboom, een sierkers en een kastanjeboom. Langs de sloot aan de overkant staken we wilgentakken in de grond, die inmiddels zijn uitgegroeid tot heuse knotwilgen. 

De afgelopen jaren liet de buurboer er een paar schaapjes lopen als grasmaaier. Ook omdat het gewoon leuk is om in het voorjaar te genieten van huppelende lammetjes. Sinds het najaar van 2022 zijn de schaapjes weer weg. Ruimte voor  bloemen en de rest! Het is de bedoeling om ecologisch te werken. 

Ont-moeting

Voor mij is de levenstuin een plek voor ont-moeting. Een plek om te kijken, te proeven, te plukken, mee te werken, mensen te ontmoeten die net als ik houden van de natuur.  Een plek om niet meer te 'moeten'. 

In de Hooiberg is een keukentje en toilet. Langs de wand hangen mijn schilderijen.  Ik vind het leuk als er mensen komen schilderen of fotograferen. 

Het tuinhuis is een stille plek aan de vijver.  Heerlijk om te schrijven of samen een kopje thee te drinken. 

En als je achter het huis naar het noorden kijkt, zie je wolkenluchten zover de horizon reikt. Elke dag weer een ander verhaal.